Weet je nog hoe geweldig het was om eind jaren tachtig alle grote wereldsterren – van wie we gewend waren dat ze in volle stadions speelden, op immense podia en met een enorm geweld aan geluid – ineens heel klein en kwetsbaar op een intiem podium te zien performen? Ze hadden oogcontact met het publiek, speelden met de intimiteit van het moment, en de bekende nummers werden ineens met een akoestische gitaar, op een piano of op een opmerkelijk klein drumstelletje uitgevoerd.

Wow

Wat hadden we dat nodig op dat moment! Te lang hadden we de ziel van de artiest moeten missen. Unplugged staat voor intimiteit, bereikbaarheid, contact, elkaar recht in de ogen kunnen kijken. Nu is mij gevraagd om een stukje te schrijven over het thema van dit nummer – ‘unplugged’ – en een brug te slaan met ons competentieveld – nieuwe media. Geweldig!

Connected

Het begrip unplugged zou ik voor de nieuwe media willen omschrijven als ‘connected’. Alle eigenschappen die ik ermee associeer, kunnen stuk voor stuk worden toegekend aan de ontwikkelingen van social media. Zaten we voorheen te staren naar homepages die ons krampachtig iets probeerden te vertellen (zenden), vandaag de dag vragen platformen naar onze mening, proberen ze ons te informeren over de gedachtes van onze vrienden en kennissen. We zien online software die de mogelijkheid geeft om te participeren en gezamenlijk te creëren. Als nooit tevoren voelen we een verbondenheid in het bedenken van nieuwe mogelijkheden, nieuwe ideeën, nieuwe kansen. En het blijkt allemaal niet voor niets te zijn: nooit eerder waren er zo veel zichtbare initiatieven om elkaar te helpen: mondiaal, landelijk, regionaal, in de wijk, in de straat.

Tegenstelling

We zijn in de unplugged tijdperk van het internet beland, ook al lijkt dat in tegenspraak met elkaar te zijn. Computers zijn namelijk alles behalve unplugged. Oké, oké, een grote meerderheid werkt wireless, maar toch zijn ze connected. Het is een tegenstelling waar we mee worstelen. Voor velen blijft het een drempel om intimiteit bloot te stellen aan een groot publiek. De zogenaamde massa-intimiteit is voor hen eigenlijk een ‘no go’, en dat komt weer overeen met het beeld van een unplugged-sessie: in een kleine zaal en voor ‘a happy few’. Maar wacht even, die intimiteit van Nirvana hebben we toch met miljoenen over de hele wereld aanschouwd? MTV heeft daar toch voor gezorgd? Ik realiseer me ineens dat er waarschijnlijk helemaal geen tegenstelling in het spel is.