Over 20 jaar

En over nog eens 20 jaar, waar zouden we dan staan? Welke technologieën dragen dan bij aan ons welbevinden? Maar ook het gevoel autonoom te zijn, mijn geluk? Twee begrippen die belangrijk voor mij zijn in een leven waarin de reis het doel is.

Op een gegeven moment hoor ik zeggen: social media is er voor ons, om me gelukkig te maken, me in staat te stellen zelf te kiezen. Dat veronderstelt wel dat ik een antwoord heb op de vraag wat voor mij geluk is.

In hoeverre gaan de zegeningen van Twitter, Facebook, Foursquare, serious gaming, enz. enz. daar een bijdrage aan leveren? Of is het eigenlijk geen vraag omdat niet meedoen betekent: afhaken, buitengesloten zijn, er niet meer bijhoren, of zelfs niet meer gevonden worden. Is dat de beklemmende conclusie van een klein uurtje luisteren naar een oprecht geïnspireerd mens?

Rustig: “Don’t panic”. Wat heb ik nog meer gehoord?

Organisch denken (d.w.z. niet hiërarchisch, openstaan voor nieuwe dingen), het belang van passie (doe je werk met een lach), verbinding (tussen mensen ook fysiek), pull i.p.v. push (klantgerichte marketing), relaties…. Stuk voor stuk zaken waar ik van harte in geloof, waarvoor ik in beweging kom en die vast ook nog geldig zijn in 2030.

De reis naar Ithaka (fragment):

Blijf rondhangen op Phoenicische markten
en koop er vele schone zaken:
parelmoer en koralen, amber en ebbenhout
en zoetgeurende parfums van allerlei soort.
Koop zoveel zoetgeurende parfums als je kunt.
Bezoek massa’s Egyptische steden,
om er te leren, te leren van hen die kennis bezitten.

Ach, natuurlijk ga, moet ik de nieuwe media onderzoeken waarna ik -dus- zelf beslis wat me past. In ieder geval is het ondenkbaar dat bedrijven nog langer doorgaan met alleen maar te zenden en niet de dialoog te zoeken met hun klanten. Net zo goed dat ik me niet kan voorstellen dat ik in veranderprocessen binnen organisaties, of dat nu om reorganisaties gaat, fusies en/of het implementeren van een nieuwe strategie, nieuwe media niet zou inzetten om het gesprek met de medewerkers aan te gaan. De verbondenheid en betrokkenheid die dat geeft, kan niet anders dan in positieve zin bijdragen aan het proces dat nodig is om daadwerkelijk te veranderen, tot iets nieuws te komen. Want: uiteindelijk maken mensen het verschil!

Ernest Prooy

Ernest Prooy is bioloog, opgeleid aan de Rijksuniversiteit Leiden, waar hij ook zijn onderwijsbevoegdheid behaalde, en later aanvullend geschoold aan INSEAD. Hij is een ervaren, gedreven manager met een indrukwekkend track record t.a.v. diverse teams. Het is een integere coach, betrokken raadgever en deskundig specialist op het terrein van competentie- en performance management. Hij werkte bijna 24 jaar in de farmaceutische industrie, onder meer als Associate Medical Director, als Manager HR Learning & Development en Business Partner. Hij maakte het verschil door zijn gewetensvolle optreden leidend tot betekenisvolle relaties in alle lagen van de organisatie.

Chaos en drukte in je hoofd. Iets waar ieder van ons met regelmaat mee geconfronteerd wordt. Stress om een deadline te halen, een overvolle email inbox, een agenda geblocked tot drie maanden vooruit. Je kent het wel… Over hoe je met deze chaos moet omgaan zijn boeken en websites geschreven die boordevol staan met tips. Maar nu is er een nieuwe vorm in chaosland: Social chaos; de chaos die ontstaat uit het managen van vele sociale netwerkstromen.

Het verwerken van informatie wordt steeds lastiger en arbeidsintensiever. De tijd van alleen elke dag de brievenbus legen ligt ver achter ons en zal voor velen slechts een vage herinnering zijn. Tegenwoordig komt informatie elke dag, de hele dag naar je toe. En de kanalen die we gebruiken om informatie te verzenden en ontvangen worden steeds omvangrijker en diverser.

Te veel, te live?

Als we kijken naar de ontwikkelingen van de laatste jaren dan is informatie een commodity die eerder overvloedig aanwezig is dan schaars. Weinig mensen beschikken nog over een uniek stuk informatie en we zijn allemaal publishers geworden. Een boek schrijven? Je zou gek zijn. Tegen de tijd dat het boek uitkomt zijn de hierin gepresenteerde data of visie reeds achterhaald. Een e-book ontstaan uit co-creatie is de nieuwe manier van schrijven. Gebundelde kennis en kracht versnelt het schrijfproces en niet te vergeten, creëert zijn eigen pr. Een krantenabonnement is aan de meesten al niet meer besteed. Waarom nieuws lezen dat een dag oud is? De headlines lees je toch via Twitter? Een brief sturen naar een bedrijf of overheidsinstelling en er genoegen mee nemen dat je twee weken later antwoord krijgt …, zijn ze van de ratten besnuffeld? Een achterhaald instituut is het. Waar is de webcare-specialist die mij te woord staat op de manier die ik wil en het moment dat ik het wil?

Stress

Natuurlijk zijn er veel voordelen te noemen die deze digitalisering van de samenleving met zich mee brengt. Maar laten we eerlijk zijn, deze ‘ongoing’ stroom van informatie veroorzaakt ook stress en afleiding die onze productiviteit en efficiency niet altijd ten goede komen; om over de betrouwbaarheid en kwaliteit van onze informatie nog maar niet te spreken. Experts, onderzoekers en zelfs de koningin zijn bang dat we binnenkort allemaal ten onder gaan aan infobesitas. En Trendwatching bureau Young Works is van mening dat we moeten beginnen met jongeren te leren hoe ze deze informatiestromen kunnen kanaliseren zodat ze naast chatten en sms’en ook toekomen aan belangrijker zaken, zoals hun kamer opruimen en hun huiswerk maken (Bron: Puberbrein Binnenstebuiten / Youngworks).

Oplossingen

Gelukkig is er ook een passende oplossing voor dit probleem voor de niet zo pukkelige pubers onder ons. Zoals een ‘clean desk policy’ je helpt een bureau in de vorm van een vuilnisbelt te voorkomen, zijn er ook social media managers die je kunnen helpen social chaos te voorkomen.
Wanneer we kijken naar het managen van informatie en netwerkstromen dan willen we eigenlijk een aantal dingen weten. Voordat ik mijn toch kostbare tijd en energie inzet om een nieuw programma te installeren moet het in ieder geval wel doen waarvoor het bedoeld is, dus:

- Kan ik monitoren?

- Kan ik meten?

- Kan ik interacteren/publiceren?

- Kan ik mijn project managen?

Daarnaast heb ik geen zin om eerst een tutorial van een half uur en acht pagina’s uitleg door te lezen voordat ik ’savvy’ genoeg ben om te begrijpen hoe het werkt, dus:

- Is de tool makkelijk in de omgang?

En al is het een gebruiksvoorwerp, het oog wil natuurlijk ook wat, dus:

-  Ziet het er een beetje goed uit?

En omdat dit toch ons eigen blog is, en een beetje persoonlijke inbreng vast op prijs wordt gesteld, tot slot:

- Waarom is dit gaaf?

De hieronder getoonde lijst is verre van compleet en totaal naar ons eigen inzicht en ervaring samengesteld. Hoewel alle tools je kunnen helpen orde aan te brengen in je social chaos is er een verschil in de toepassingen. In onze beoordeling verdelen we de tools in:

- HRM toepassingen

- CRM toepassingen

- Brand management

- Dialoog management

- Project management

[www.gist.com]
CRM / HRM

Uitgebreide functies op CRM-gebied.
_________________________________________________

[www.cotweet.com]
Dialoog mangement / Project management

Gratis overzichtelijke tool. Nadruk op ’social collaboration’.
_________________________________________________

[www.hootsuite.com]
Dialoog mangement / Project management

Gratis, overzichtelijke tool, ook met nadruk op ’social collaboration’.
_________________________________________________

[www.workvoices.com]
HRM / Project management

Makkelijk en overzichtelijk samenwerken met collega’s.
_________________________________________________

[www.salesforce.com/nl/chatter]
HRM / Project management

Samenwerken met collega’s met mogelijkheden voor beveiligde projecten.
_________________________________________________

[www.lithium.com]
CRM / Brand management

Ontzettend compleet en zelfs te koppelen aan bestaande CRM-gegevens van een callcenter.
_________________________________________________

[www.involver.com]
Brand management

Meet ongeveer alles en applicaties kunnen geinstalleerd worden op social media platformen.

King of the tools

Komt social chaos bij jou niet voor? Gefeliciteerd; waarschijnlijk voer je een ‘zero tolerance policy’ tegen elke vorm van social, of ben je gewoon ‘king of tools’. Als het eerste het geval is, stop dan hier met lezen. Behoor je tot de tweede categorie, dan is de kans groot dat je beschikt over een account bij één van onderstaande platformen.

Voor iedereen die wel eens overspannen achter zijn bureau zit en #twexit moet gaan omdat de deadlines anders niet gehaald worden is er een tool die je uit de brand helpt. Hopelijk vind je na het lezen van dit artikel een tool of werkwijze die bij jou past.

Wat denkt Mr.Harder?

Als het goed is heb je na het lezen van dit artikel een idee over hoe je jouw informatie-stromen kan managen om ’social chaos’ te voorkomen. Met het kiezen van de juiste tool met de juiste toepassingen ben je er echter niet. Elke vorm van dialoog brengt ook overwegingen met zich mee die van invloed zijn op de boodschap en het kanaal. Zo ook een online dialoog.

- Wie ben ik, en hoe wil ik mij online presenteren?

- Op welke manier moet ik praten als ik wil zenden, en op welke manier bevorder ik interactie?

- Wil ik dat iedereen mijn boodschap leest of alleen de relevante crowd?

- Wil ik direct een reactie, of kan het wachten tot een later tijdstip?

- Hoe zoek ik naar relevante informatie binnen mijn sociale netwerken?

Wij kunnen je helpen deze vragen te beantwoorden en de weg vrij te maken naar een relevante, authentieke, oprechte en waardevolle online dialoog.

Heb je vragen of opmerkingen naar aanleiding van dit artikel of heb je zelf ervaringen met één of meerdere van deze tools, plaats je op- of aanmerkingen dan in de comments.

Dit was onderwerp van de discussie op 9 juni 2010 in Lab 111 in Amsterdam georganiseerd door DDMA (de branchevereniging voor dialoogmarketing) en SMP (Social Marketing Platform).

“Het DDMA wil met het Social Marketing Platform de Social (Media) Marketing sector op een hoger niveau brengen en helpen groeien. Een van de actiepunten is om in 2010 een Gedragscode voor Social (Media) Marketing te introduceren. In 2009 bracht het SMPA een eerste versie hiervan uit als discussie –starter, gebaseerd op de internationaal toonaangevende Womma Ethics Code .”

Over de belangrijkste punten uit deze SMPA guidelines met betrekking tot Social Marketing werd gister gediscussieerd:

• We zijn transparant en open als het gaat om de relatie tussen de consumenten en marketeers.
• We verplichten marketeers de relatie met consumenten te vermelden in social media marketing initiatieven.
• We verplichten marketeers effectief te monitoren of consumenten de relatie met het merk wel juist beschrijven.
• We zijn tegen initiatieven waarbij consumenten worden betaald door een commerciële partij om aanbevelingen of reviews te plaatsen.
• We verplichten consumenten een vermelding te maken van de bron van te ontvangen producten of andere incentives.
• Wanneer er een connectie bestaat tussen de aanprijzer van een product en de verkoper van een product, dient dit nadrukkelijk te worden vermeld.

Bron: http://www.smpa.nl/guidelines/

Via o.a. LinkedIn en Twitter was een oproep uitgegaan naar alle Social (Media) Marketing professionals om deel te nemen aan de discussie. Zo’n dertigtal waren gister aanwezig. Wat volgde was een discussie die meer vragen opriep dan antwoorden. Want wie bepaalt wat er in zo’n code komt te staan? Wie handhaaft de code? Wat zijn de gevolgen van een overtreding van de code? En bij wie ligt de verantwoordelijkheid voor implementatie van de code; bij de uitgever, de adverteerder of het communicatiekanaal?

Je kan je bijvoorbeeld voorstellen dat wanneer een tweet betaald is men voortaan gebruik maakt van #pt (paid tweet.

De antwoorden op deze vragen blijven vooralsnog uit. Maar hoe lang duurt het tot de politiek zich hiermee gaat bemoeien? Willen we echt dat Den Haag zich hierover gaat buigen en dat er straks een opgelegde richtlijn van kracht is? Of is dit het moment om als professionals hen voor te zijn en hier (zo mogelijk) overeenstemming over te bereiken? Wat is jouw mening over deze gedragscode? Moet hij er komen? Zo ja, in welke vorm? Of vind je het allemaal maar onzin en geloof je dat de markt zichzelf wel reguleert?

Dit is jouw kans om jouw mening te laten horen en deze code mede vorm te geven.  Discussier mee over dit onderwerp.

Anneli Rispens – Strateeg bij Mr.Harder

Kristian vertelt in het kort wat Mr.Seeder inhoudt. “Ik zag tijdens de whisper connect workshops die ik met Mr.Harder aan bedrijven geef, dat het community-idee borrelt. Er is een grote opkomst van tijdelijke netwerken, op projectbasis, die daarna best mogen slapen. Zoals de community rondom Picnic. Wanneer het event of het project weer dreigt aan te vangen, moet de boel weer opgestart worden. Mr.Seeder zou daar de mankracht voor kunnen leveren in de vorm van een aantal ervaren, freelance community managers die helemaal bij de opdracht passen.” Zoals een grafisch ontwerper en fotograaf die een Ning-community opzet over drukwerk en fotografie.

De ‘time to market’ is optimaal volgens Kristian. “Marketing is aan het veranderen. Het draait niet langer om het duwen van je boodschap, maar dat je een aantal mensen vindt die jouw boodschap willen vertellen.”

Freelance mode journalist Yildiz Celie, Orchidee Brasz van Plan 9, Harmen van Sprang, Marieke Groosjohan van The Travel Agency, Robin van Lieshout van Myce.com en anderen bogen zich over kwesties als ‘ga je een community managen en/of een boodschap seeden vanuit je eigen (goede) naam?’ en ‘hoe maken we het allemaal meetbaar?’ Vooral dat laatste was een heikel punt. Goed, we hebben diensten als Google Analytics en Twitter Counter, maar dat zijn allemaal losse verzamelingen cijfers die je moet checken.

Nu ben je met campagnes die gevoerd worden via de traditionele media (tv, radio, krant) ook nooit zeker van het publiek dat je bereikt. Een krant kan wel duizenden abonnees hebben, maar merken die je advertentie wel op? De boodschap verspreiden via social media brengt dezelfde onzekerheid met zich mee, maar dat moet dus geen belemmering zijn. In beide gevallen is het hopen dat het opgepikt wordt.

En dan: waar moet je een seeder op selecteren? Op het aantal followers op Twitter? De pagerank van zijn of haar website? Elke opdracht zal om een andere seeder vragen. Iemand die geïnteresseerd is in mode en daar vaak over blogt, kun je niet inzetten voor een seedingcampagne rond het nieuwste biertje van Heineken. Dan haakt haar netwerk af en is ze haar geloofwaardigheid kwijt.

Goed. Genoeg om over na te denken. Kristian vraagt ons om met een voorstel te komen hoe Mr.Seeder zijn seeders kan selecteren. Er wordt nog wat nagepraat en er worden visitekaartjes uitgewisseld.

Oh ja, ik ben Floor Drees.

Realizing urban farming will create positive impacts in terms of sustainability. Obvious developments will be a reduction in freight tramsportation, less carbon emissions and an increase in fresh produce. Both reduce costs and increase quality. Imagine vertical farming in the form of silos with several floors of agro activity in the city. Combined with technology in the form of social media, the farmer will have new business model. His role as producer will shift to facilitator. Ground in the silo’s will be rented by company’s, organisations and individuals. With social media and online tools the farmer will have a precise view on the supply and demand dynamics of the market. The farmer’s production will be in direct dialogue with the consumer of his goods. From the current situation to vertical urban farming the distribution logistics will shift from freight and storage to a direct exchange with the client, at both individual and organizational quantities. Agro products will be ordered on line and monitored via social media. When ready they will be picked up or delivered to the customer. At the individual level it works like this, a rent a section of agro ground and choose to grow potatoes and carrots on it. I can specify if want biological produce. I can see the growth online via a social media web site, where I also see other farming activities and can engage in dialogues with other people and organizations. When the produce is ready, I arrive at the cafe downstairs, have a coffee and go home with basket of fresh produce. The mystic of country life returns to the city.

City farming

Fruits trees, cows, chickens and goats can also find there where into the city. Like produce, individuals and organisations can place an order for cheese and milk. Another benefit from having agriculture in the city is the educational platform it offers to urban schools. Schools can have their own plot of land to grow fresh produce and learn about food production. An intimate and fresher relationship with food will return. It will also be interesting to see how diverse locations of urban silos will reflect the cultural agro demands of their region. For example, a silo in Turkish neighborhood will differ from a Chinese or a Dutch one. And even more interesting will be the intersection / fusion of these different agricultural traditions and desires. Food consultants will manage and find best fit practices for individuals and organisations. These consults will manage logistics and developments in agro technology.

Think local

When food production shifts to facilitation in the city their will be a restructuring of the logistical dynamics. Many small local delivery companies and farmers will emerge. Plus an entire new social media support structure will be the backbone supporting supply and demand in the market. Local food production in this way is also as relevant for rural regions outside the city as in the urban environment. Bringing food production closer to home creates labor opportunities for architects, food specialists, farmers and empowers the local community with direct aces to fresh food.

Less pollution

Why support this transition? Because it reduces distance from farm to table and therefore reduces transportation costs, less pollution and less synthetic additives to preserve food. What results is higher quality, healthier people who are aware of their food and in the long run less costs in production and on the environment because food is made close to home.

Connectivity measures how people and businesses get in touch with each other. In particular, this is an expression of Information Communication Technology (ICT) and transportation infrastructure. In terms of accessibility and performance how many mobile phones are there, how many people use internet, how long does it take to get from A to B and how much does it all cost? Answering these questions reveals social and business traffic, areas of growth and decline, opportunities, clusters and flow. It also tends to point out the degree polarization in society between the haves and have nots, it may also reveal preferences, tribes and opportunities for disruptive technology and political action. City marketing, urban planners and economic departments use this term to relation to promoting business activity both internally and and as an export product. Brands use it to monitor their image coherence and promote public relations. We are in a time now where connectivity is is getting higher and higher. Affordable and public access to information via internet and consumer ICT products has proliferated connectivity into customized social media networks, online company booms and the democratization of information reporting and sharing. Weather banal, disruptive or brilliant the norm is that we can get connected to what we want from anywhere at anytime.

But what is stickiness?

Stickiness answers the question ‘Why should I stay here?’ In a time where mobility is high our attention or loyalty is a scarce resource. It’s so easy to switch, unfriend or start over because of the very fact that connectivity is so high. This goes deeper than changing toothpaste because you have a coupon, buying your flight online, clicking yes or no to a friend request. As compared to just ten years ago, think about how much easier it is to change countries and jobs. Similar operating systems like Windows or Mac, integrated financial systems that carry over accounts and pensions, time space compression by transport and communication networks, homogenization of product semiotics and the proliferation of the english language make the western world more recognizable. Finding niches in new towns through the help of social media and augmented reality can make you as savvy as a local in months instead of years. The one company town and a life long career with the same firm is rare, flexibility and change is abundant therefore making relocation and job hunting a necessity.

Who is concerned about ‘Stickiness?’ Brands are, they are fighting for your attention. This means that they will empower their customers to use their social networks to promote the brand via personal endorsemnet. The brand will offer incentives to loyal customers in the form of micro payments and VIP privielages. You become a brand champion. Cities and countries are brands too and they compete with other locations for your investment, tourism and tax. The city dynamic is more complex, on the one hand they want to stimulate connectivity and peer to peer relationships but will come into a situation of falling tax revenues when barter and value exchange between trusted networks eliminated money transactions. And you are a Brand too, you want to be in the loop, feel a sense of belonging yet customized, assurance with a healthy chance for serendipity and above all convenience.

Your are the next Brand Manager

Everybody has the opportunity to develop a coherent social media profile and trusted network that one way or another fits into a niche, tribe or lifestyle. That profile coherence coupled with proven community activity, that means you organize events and actively blog makes you head huntable by a brand champion scout. 2010 is an exciting year for both personal and business life. Which brands will strengthen their customer relationships? Will they use social media to create dialogues with you, will they become your ‘love brand?’ Will the office space become as mobile as our mobile phones who’s computing power will double how many more time this coming year? What remains our anchor in this highly connected and flexible world; will culture and tribes be increasingly important and will that then imply the emergence of iconic leaders and or a return to tradition? I doubt it, de-traditionalization is normalized, I can be Christian or Buddhist, eat boeren kool or Chinese, wear a tie or spiked hair to the office and change that as many times a week as I like. Iconic leaders will be replaced by trusted filters and friends and family will be dear and intense in short bursts of time.

With all the choices and creative possibilities for our lives this year a sticky constant will be only that brilliant idea you had on a post-it. Hold on, I’m running away with ideas like a wave information overload. Lets take a deep breath and get grounded, connectivity strengthens us and brings us to where and with who we want to be with. Just because there are more options doesn’t mean I have to take them. If there is a flood of information that is drowning me, or at least distracting or annoying, I’m going to build a damn. In that way, stickiness might even be strengthening because if I enter the realm of trust with the damn I built, which in ICT world are social media filters, I’m going to keep myself in the place I want to be. So there will be a double dynamic for stickiness, yes we will leave and join with casual ease but at the same time our core preferences will get dearer. This means direct marketing as done by the mass communication models like Tv, Magazine and Billboard are decreasingly affective. Direct dialogue and friend recommendations are what brands need to develop. For a brand to be a love brand means it needs to go past the obvious role of selling you stuff but rather engage in in dialogues that sometimes sell and sometimes imply, inform and enrich the lifestyle and or brand experience realm. It’s true that I can casually dump a ‘friend’ on facebook, but those are the types of friends I never meet or share and experience with.

Let me introduce myself
drs. Carl William Kerchmar, a renaissance soul and world citizen. With European DNA and an American education his repertoire includes economics, culture studies, trend-watching photography, graphic design. Professional interests include event choreography, scenario planning and concept visualization for conferences, mobile technology and urban planning.

Freemium businessmodellen

Mr.Harder kijkt dagelijks naar de ontwikkelingen op dit gebied, en ondanks het feit dat we er bovenop zitten, is het voor ons soms ook moeilijk te begrijpen hoe de hazen lopen. De bewegingen in de markt vormen vaak een samenspel van gevoel, kennis, monitoren en creativiteit.
Begin dit jaar zagen we hoe mobiele telefonie door middel van smartphones een steeds sterkere positie in de markt kreeg. Door de introductie van nieuwe technologische snufjes konden we veranderingen in het gedrag van mensen waarnemen, bijvoorbeeld bij het betalen voor diensten. Microbetalingen voor kleine diensten werden moeiteloos geaccepteerd en langzaam maar zeker zagen we de eerste ontwikkeling richting betaald internet. Om een indicatie te geven van de huidige grootte van deze beweging: Apple telt momenteel 6,7 miljoen downloads per dag!
Onze voorspelling was toen dat dit een sterke invloed zou hebben op het ‘traditionele’ internet. Nu een jaar later zien we dat kranten zich sterk maken voor betaald nieuws en start-ups steeds meer betaalde modellen aanbieden voor hun diensten, beter bekend als freemium businessmodellen. Maar er is meer. We zien dat Firefox van plan is om de ‘apps-gedachte’ verder door te zetten en die te integreren in hun browser. Betalen voor diensten die het digitale leven makkelijker maken. Zoals we al voorspelden, zijn al deze ontwikkelingen te danken aan de introductie van microbetalingen van diensten via de mobiele devices. Al eerder hebben we mobiel betalen onder de loep genomen. Lees hier het artikel..

Als we nu kijken naar social media, zien wij dat de wens helder is maar men nog niet goed weet hoe mee te doen aan het spel. Social media is een teamsport, dat zien we steeds meer gebeuren. Daarom is het verstandig om met elkaar te trainen om het gewenste resultaat te halen. Het is niet denkbaar om een beweging in gang te krijgen door de inzet van een persoon. Het inzet van een goed team zorg voor inzichten en vooral verspreiding. Peer to peer verspreiding om goed te verstaan. Bedrijven zullen social teams moeten vormen om kracht te geven aan hun verhaal en die teams zullen deels intern maar ook tijdelijk in te pluggen vanuit buiten de organisatie. Geroutineerde peers in specifieke sectoren zullen hun diensten kunnen aanbieden op projectbasis en daar zullen er meer en meer van komen.

Peer to peer

Als we nu kijken naar social media, zien we dat de wens helder is, maar dat nog niet duidelijk is hoe het spel precies gespeeld moet worden. Social media is een teamsport en daarom is het verstandig om met elkaar te trainen om het gewenste resultaat te halen. Immers, één enkel persoon kan niet een hele beweging in gang zetten. De inzet van een goed team zorgt voor inzichten en vooral verspreiding van de beweging. Peer to peer-verspreiding welteverstaan. Bedrijven zullen social teams moeten vormen om hun verhaal kracht bij te zetten en die teams zullen deels intern, maar ook tijdelijk buiten de organisatie ingezet kunnen worden. Geroutineerde peers in specifieke sectoren zullen hun diensten kunnen aanbieden op projectbasis. En van deze professionals zullen er meer en meer komen.
Maar ook de aandacht voor interne teams moet niet verzwakken. Mensen in de organisatie moeten op sociaal vlak verbonden zijn, in lijn met de identiteit van het bedrijf. Zij moeten begrijpen dat doelstellingen gehaald kunnen worden door samen te werken in digitale omgevingen en door gebruik te maken van de kracht van social media. Om in deze behoefte te voorzien, heeft Mr.Harder whisper connect ontworpen, een interessante onlinecursus voor teams binnen een organisatie.

Wat gaan we zien in de komende tijd? Individuen die een interessante hub-functie veroveren in het nieuwe medialandschap, die makkelijk kunnen worden opgenomen in social media teams om zo specifieke doelstellingen te bereiken. Dát is de nieuwe vorm van media-inkoop.

Kristian

Waarom is co-creatie tegenwoordig zo populair? Sinds het internet zich verder heeft ontwikkeld door de opkomst van social networks, zien we een sterke behoefte bij mensen om online aanwezig te zijn.
De Franse filosoof Descartes zou nu kunnen zeggen: ‘Ik ben connected, dus ik ben’. De Amerikaanse kunstenaar Andy Warhol zou zijn uitspraak kunnen hebben aangepast met ‘15 megabites of fame’. Het zijn parallellen die de groei van co-creatie deels zouden kunnen verklaren. Ik zeg deels, omdat het voor beide heren toen moeilijk in te
schatten was hoe goed de reciprociteit (wederkerigheid) van het medium werkt. Die reciprociteit staat aan de basis van co-creatie.

In het boek ‘De draagbare lichtheid van het bestaan‘ van Valerie Frissen & Jos de Mul wordt gesproken over ‘digitaal vlooien’. Ook hier zien we de sterke behoefte om digitaal contact te willen maken en te onderhouden. Een krabbel achterlaten op je Hyves-pagina, het reageren op je persoonlijke status op Facebook, het zijn allemaal voorbeelden van digitaal vlooien. Het blijkt dat mensen die daar actief mee bezig zijn, er meer tijd en energie in steken dan in televisie kijken. De toegankelijke manier waarop een en ander wordt aangeboden, zou een latente behoefte kunnen aanwakkeren, maar dan nog blijft de vraag: waarom investeren mensen er zo veel tijd in?

Een belangrijke drijfveer voor de gebruikers is interesse/nieuwsgierigheid en vriendschap. Maar er komt ook eigenbelang bij kijken. Elke goedbedoelde ‘actie’ in de richting van een ander is immers zichtbaar voor je hele digitale omgeving. Goed voor de geadresseerde, maar ook zeker goed voor het imago van de afzender!
Een bijzonder soort actie zijn de antwoorden op vragen die mensen stellen op publieke platformen. Je ziet soms hoe een antwoord zo is ontworpen, dat het ook in het belang van de afzender is. Dat hoeft niet verkeerd te zijn, het betekent alleen dat een reactie vaak niet zo vrijblijvend is als het lijkt. Zelf verwijs is ook vaak door naar artikelen die we hebben geschreven. Niet alleen vanwege de relevantie, maar ook omdat ik graag wil dat mensen op die manier op onze blog terechtkomen en de mogelijkheid krijgen om ons bedrijf beter te leren
kennen.

Pas wanneer een co-creatieproject mij iets te bieden heeft, begint het interessant te worden. Dat lijkt niet meer dan logisch. De drijfveer hoeft hierbij overigens niet altijd geld te zijn. Onlinereputatie of verbetering van een product dat ik dagelijks gebruik, zijn ook waardevolle beloningen.
Veel bedrijven vinden het starten van een co-creatieproject zó aanlokkelijk (bijvoorbeeld vanwege de kostenbesparingen), dat ze er liever gisteren dan vandaag mee willen beginnen. Koffiegigant Starbucks heeft er met de site mystarbucksidea.com een waanzinnige R&D afdeling aan overgehouden die voor een groot deel bemand is door klanten die allemaal online communiceren.

Het co-creatiespel is leuk, maar er moeten wel duidelijke regels aan verbonden worden. Een van mijn favoriete model hiervoor is het FLIRT-model: Focus, Language, Incentive, Rules, Tools. Door deze 5 regels aan te houden, krijgt een co- creatieproject een grotere kans van slagen.

Voor de initiatiefnemer is co-creatie van onschatbare waarde. Een merk kan zo een directe communicatiepoort naar de klant toe activeren, en is in staat om een relevante dialoog te beginnen. De grootste moeilijkheid zie ik nog in het vermogen van een merk om die dialoog in stand te houden. Het is de taak van specialisten en hun teams om dat voor elkaar te krijgen. Vaak zijn de kosten hiervan voor bedrijven (nog) niet te verantwoorden, aangezien ze op het eerste gezicht niet direct rendabel lijken. We moeten niet vergeten dat hier twee volstrekt verschillende afdelingen worden samengevoegd: R&D en Communicatie. Meestal bevinden die afdelingen zich niet eens in hetzelfde gebouw, laat staan op dezelfde begroting.

Kristian Esser

Samen, met elkaar, met een groep, een product samenstellen dat van en voor iedereen is. Iedereen heeft een mening over een product, bijvoorbeeld wat er mist of wat er verbeterd kan worden. Het probleem is echter vaak dat die meningen niet terecht komen op de plek waar er echt iets aan gedaan kan worden. Social media kan daar een rol in spelen als assistent of facilitator.

Maak samen of verander samen een product via een netwerksite. Stel McDonald’s maakt een groep aan op LinkedIn waar leden kunnen aangeven wat zij willen. De leden geven tips en reacties over wat ze eigenlijk missen of juist teveel vinden in die Big Mac. Uiteindelijk worden alle verzamelde wensen en aanpassingen doorgevoerd. En zo wordt een aangepaste Big Mac ontwikkeld, gebaseerd op de wensen van de mensen.

Heel vernieuwend klinkt het misschien niet; is het niet gewoon digitalisering van de focus-groep? Social commerce heeft het in zich om veel verder te gaan dan de traditionele focus-groep. Sociale media geeft openheid. Recensies van vakantiehuisjes, telefoons, restaurants, boeken, het is allemaal online te vinden omdat men dat graag met elkaar deelt. En door al die recensies wordt het steeds belangrijker hoe een bedrijf zich opstelt, want één misstap en het is overal te lezen. Door samen een product te ontwikkelen wordt er voor gezorgd dat al vanaf het prille begin een relatie ontstaat tussen het bedrijf en de consumenten. In alle openheid, door iedereen te zien, samen iets maken.

Maar het kan nog verder. In het geval van Mc.Donalds zijn we gebonden aan een winkel maar wat gebeurt er als we samen een product kunnen ontwikkelen die vervolgens ook in onze social network kan worden verkocht? Zijn sites zoals Linkedin of Facebook niet de beste plekken om s-commerce (social-commerce) te initiëren?

Welke ondernemer zou dat niet willen om bij de opening van zijn winkel miljoenen potentiële klanten voor de deur te hebben?

We zouden het geweldig vinden als social networks het lef zouden hebben om alleen winkels te openen die co-created crowdsourcing producten aanbieden waardoor ook de component ‘verantwoord’ in wordt opgenomen. Weer een stap richting een betere wereld.