Kristian vertelt in het kort wat Mr.Seeder inhoudt. “Ik zag tijdens de whisper connect workshops die ik met Mr.Harder aan bedrijven geef, dat het community-idee borrelt. Er is een grote opkomst van tijdelijke netwerken, op projectbasis, die daarna best mogen slapen. Zoals de community rondom Picnic. Wanneer het event of het project weer dreigt aan te vangen, moet de boel weer opgestart worden. Mr.Seeder zou daar de mankracht voor kunnen leveren in de vorm van een aantal ervaren, freelance community managers die helemaal bij de opdracht passen.” Zoals een grafisch ontwerper en fotograaf die een Ning-community opzet over drukwerk en fotografie.

De ‘time to market’ is optimaal volgens Kristian. “Marketing is aan het veranderen. Het draait niet langer om het duwen van je boodschap, maar dat je een aantal mensen vindt die jouw boodschap willen vertellen.”

Freelance mode journalist Yildiz Celie, Orchidee Brasz van Plan 9, Harmen van Sprang, Marieke Groosjohan van The Travel Agency, Robin van Lieshout van Myce.com en anderen bogen zich over kwesties als ‘ga je een community managen en/of een boodschap seeden vanuit je eigen (goede) naam?’ en ‘hoe maken we het allemaal meetbaar?’ Vooral dat laatste was een heikel punt. Goed, we hebben diensten als Google Analytics en Twitter Counter, maar dat zijn allemaal losse verzamelingen cijfers die je moet checken.

Nu ben je met campagnes die gevoerd worden via de traditionele media (tv, radio, krant) ook nooit zeker van het publiek dat je bereikt. Een krant kan wel duizenden abonnees hebben, maar merken die je advertentie wel op? De boodschap verspreiden via social media brengt dezelfde onzekerheid met zich mee, maar dat moet dus geen belemmering zijn. In beide gevallen is het hopen dat het opgepikt wordt.

En dan: waar moet je een seeder op selecteren? Op het aantal followers op Twitter? De pagerank van zijn of haar website? Elke opdracht zal om een andere seeder vragen. Iemand die geïnteresseerd is in mode en daar vaak over blogt, kun je niet inzetten voor een seedingcampagne rond het nieuwste biertje van Heineken. Dan haakt haar netwerk af en is ze haar geloofwaardigheid kwijt.

Goed. Genoeg om over na te denken. Kristian vraagt ons om met een voorstel te komen hoe Mr.Seeder zijn seeders kan selecteren. Er wordt nog wat nagepraat en er worden visitekaartjes uitgewisseld.

Oh ja, ik ben Floor Drees.

Bedrijven, merken, marketeers, iedereen voelt het aankomen: de enorme opkomst van webshops. Gaan we met internet eindelijk serieus geld verdienen? Dat zou best kunnen; wij zien in ieder geval nog veel kansen. Bij Mr.Harder denken we vaak in toekomstscenario’s. Wanneer we ons richten op webshops, komt het fenomeen tupperware party’s naar boven.

Tupperware party’s

Je weet wel, van die gezellige feestjes waarbij de gastvrouw een groep vriendinnen uitnodigt om bij één van hen thuis een aantal nieuwe, fantastische producten uit te proberen. Met een hapje en een drankje en veel plezier worden de producten onder de loep genomen. En wat blijkt? Het werkt! Iedereen probeert weleens wat uit en de gastvrouw keert regelmatig met een leuke order huiswaarts.
Het enige nadeel is dat deze party’s veel organisatie en werk met zich meebrengen: elke avond weer ergens naartoe rijden, nieuwe groepen mensen vinden. De ondernemersdrift wordt zodanig op de proef gesteld, dat deze vaak langzaam in schoonheid sterft.

Affiliate marketing

Laten we vervolgens eens kijken naar de groei van affiliate marketing online: bedrijf A kan het product van bedrijf B op haar site plaatsen. Bij de verkoop van het product (of dienst) wordt bedrijf A blij van de extra verkoop en krijgt bedrijf B een commissie. Dit werkt het beste wanneer er relevantie is tussen de twee bedrijven, dan pas kunnen ze elkaar aanvullen.
Wanneer we teruggaan naar de tupperware party’s en die koppelen aan affiliate marketing, dan gebeurt er iets magisch! Producten kunnen ineens door vrienden worden aanbevolen, gekoppeld aan relevante content verschijnen en zich via social networks verspreiden tot de verste niches!

Stel je het volgende voor …

Ik schrijf een mooie blog over Italië, waar ik ben opgegroeid. De cultuur, mentaliteit en het heerlijke eten zijn vaak onderwerpen in mijn verhalen. Mijn blog wordt gevolgd door veel mensen die hetzelfde interesse delen.
Julian, een goede vriend van mij, importeert lekkere Italiaanse wijnen en dat doet hij goed. Eigenlijk is het bijna vanzelfsprekend dat ik zijn wijnen zou willen verkopen aan de bezoekers van mijn blog. Het gaat zelfs zó ver, dat ik een specifieke wijn zou willen aanbevelen het moment dat ik schrijf over hoe ze in Bologna spaghetti maken.
Wanneer ik het met een paar muisklikken voor elkaar zou krijgen om een specifieke fles wijn op mijn blog te plaatsen, inclusief betalingsmogelijkheid, ben ik blij. Bij elke verkochte fles krijg ik een commissie van Julian en hij een extra bestelling.

Dit soort implementaties kun je in de toekomst verwachten van social media sites zoals Facebook, Hyves, wie weet zelfs Linkedin (denk aan B2B) en op grote blog portals zoals WordPress of Blogger. Webshops (en ontwikkelaars) mogen deze kans niet aan zich voorbij laten gaan en moeten rekening houden met deze ontwikkelingen. De tupperware party verplaatst zich zo geruisloos naar onze social media-omgeving, zonder al het offline gedoe dat ons uiteindelijk laat afhaken. Ik verheug me er nu al op.

Salute!
Kristian

Samen, met elkaar, met een groep, een product samenstellen dat van en voor iedereen is. Iedereen heeft een mening over een product, bijvoorbeeld wat er mist of wat er verbeterd kan worden. Het probleem is echter vaak dat die meningen niet terecht komen op de plek waar er echt iets aan gedaan kan worden. Social media kan daar een rol in spelen als assistent of facilitator.

Maak samen of verander samen een product via een netwerksite. Stel McDonald’s maakt een groep aan op LinkedIn waar leden kunnen aangeven wat zij willen. De leden geven tips en reacties over wat ze eigenlijk missen of juist teveel vinden in die Big Mac. Uiteindelijk worden alle verzamelde wensen en aanpassingen doorgevoerd. En zo wordt een aangepaste Big Mac ontwikkeld, gebaseerd op de wensen van de mensen.

Heel vernieuwend klinkt het misschien niet; is het niet gewoon digitalisering van de focus-groep? Social commerce heeft het in zich om veel verder te gaan dan de traditionele focus-groep. Sociale media geeft openheid. Recensies van vakantiehuisjes, telefoons, restaurants, boeken, het is allemaal online te vinden omdat men dat graag met elkaar deelt. En door al die recensies wordt het steeds belangrijker hoe een bedrijf zich opstelt, want één misstap en het is overal te lezen. Door samen een product te ontwikkelen wordt er voor gezorgd dat al vanaf het prille begin een relatie ontstaat tussen het bedrijf en de consumenten. In alle openheid, door iedereen te zien, samen iets maken.

Maar het kan nog verder. In het geval van Mc.Donalds zijn we gebonden aan een winkel maar wat gebeurt er als we samen een product kunnen ontwikkelen die vervolgens ook in onze social network kan worden verkocht? Zijn sites zoals Linkedin of Facebook niet de beste plekken om s-commerce (social-commerce) te initiëren?

Welke ondernemer zou dat niet willen om bij de opening van zijn winkel miljoenen potentiële klanten voor de deur te hebben?

We zouden het geweldig vinden als social networks het lef zouden hebben om alleen winkels te openen die co-created crowdsourcing producten aanbieden waardoor ook de component ‘verantwoord’ in wordt opgenomen. Weer een stap richting een betere wereld.