Een land kan ook erg goed zijn in knippen en plakken, neem China, dat is het grootste knip- en plakland wat je je kunt voorstellen. Elk succesproduct wordt daar nagemaakt. Schoenenwinkels krijgen de kriebels als ze een chinees met camera de winkel in zien lopen. Voor je het weet rolt die exclusieve schoen van de massaproductie-rolband af, voor een fractie van de prijs.

Niet alleen schoenen, of andere kleding en producten kopiëren ze daar in het verre oosten. Ook nieuwe telefoons die zelfs nog niet uit zijn! Nokia is Nocia, LG is LC en ga zo maar door. Maar waar de chinezen ook erg succesvol in zijn, is het kopiëren van hele websites. Bekijk de logo’s in het plaatje hiernaast, misschien kom je er uit welke ‘westerse’ versie erbij hoort. YouTube vindt bijvoorbeeld zijn evenknie in Tudou en Youku. Het principe is exact hetzelfde, maar dan volledig chinees. Om een vergelijking te geven van de grootte: Tudou streamt 15 miljard minuten per dag, Youtube slechts 3 miljard.

Facebook en MySpace hebben ook hun eigen varianten in China. En het aantal leden wat in China wordt gehaald is enorm. De westerse techwereld is voor China een mooie proeftuin. Dat wat succes heeft wordt gekopieerd en levert vervolgens heel veel geld op in eigen land. Ongeneerd vindt dit plaats en dat is best opmerkelijk. Een duitse netwerksite die erg veel leek op Facebook, wordt aangeklaagd voor miljoenen. Maar de chinese netwerksite Xiaonei, een exacte kopie van Facebook, is vooralsnog niet op de vingers getikt. En zo zijn er nog talloze andere voorbeelden.

De twijfel komt kijken over wat copyright inhoudt op dit soort websites. En of dit te bestrijden is met het recht. Kan je stellen dat het web bestaat uit copy-paste en iets nooit echt origineel is? Of niet origineel te behouden is? Misschien is copy-paste helemaal niet het beste wat de computer ons heeft gebracht. En was het helemaal niet zo’n gek idee om de iPhone die functie te onthouden.