Mobiele telefoons, laptops, wifi, het maakt ons allemaal mobieler. Het geeft ons de mogelijkheid om van elke locatie, onze locatie te maken. Niemand vraagt eigenlijk wat die gekozen locatie er van vindt. Als ik in een café kom en meer dan de helft van de mensen tuurt naar een laptopscherm, is dat dan eigenlijk nog een café? Het is een plek voor een drankje en contact met anderen. Dit in tegenstelling to je eigen huis, waar je bent afgeschermd van de buitenwereld.

Kijkend naar het scherm, waar bevindt iemand zich dan? Op die locatie, aan dat tafeltje in het café? Of op werk, of in het gezelschap van vrienden online? Het lijkt er meer op dat je je dan bevindt in een eigen, virtuele of imaginaire wereld. Dus als je loopt door de straten en af en toe een plek vindt om tot stilstand te komen, loop je niet meer over de stenen van de straat, maar door de straten van Google Maps of over de GPS coördinaten.

Locatie wordt vereenzelvigd met je persoon door alle digitale mogelijkheden. Ik ben dus niet meer op een locatie, dat is ook geen vraag meer, ik bén namelijk mijn locatie.