Vroeger maakte elk merk zijn eigen menu’s en extra programmaatjes. Dus dan kon je misschien wel een mooi vormgegeven Motorola Razr hebben, maar een sms sturen was een crime. Mijn keuze voor een telefoon lag voornamelijk in het gebruiksgemak. Nu wil ik graag een toestel met Android, oftewel ik maak m’n keuze nog steeds o.b.v het gebruiksgemak, maar het merk maakt nu niets meer uit.

Maakt een merk als HTC, Samsung of LG zichzelf eigenlijk overbodig door niet meer haar eigen besturingssysteem (hoe je menu werkt, welk programmaatjes je er op kunt zetten) te gebruiken? Of maakt het zichzelf weer populair? Hoe kun je je dan nog onderscheiden? HTC heeft zich onderscheiden doordat het als eerste Android heeft gebruikt in zijn toestellen. En Samsung is de tweede producent, maar met goedkopere toestellen.

De verhouding tussen software en hardware is dus heel belangrijk. Soms kan het ook zijn dat juist de hardware het belangrijkst is, neem een netbook. Die zijn juist zo gebruiksvriendelijk omdat ze klein zijn, dat is waarom iemand de keuze maakt voor een netbook. Niet omdat er de nieuwste software in zit, helemaal niet zelfs, want het overgrote deel netbooks draait op Windows XP.

Dit alles verklaart gemakkelijk het succes van Apple producten; én de hardware is mooi en goed, én de software. TomTom ziet dat ook in en heeft aangekondigd dat de nieuwe modellen nog makkelijker te gebruiken zullen zijn. De hardware kan dus wel goed zijn, en ook de functionaliteiten van de software, maar het moet natuurlijk wel vriendelijk zijn om te gebruiken. Oftewel de promise of technology: als het makkelijk is doe ik er iets mee.

Best of both worlds, mooi van buiten en van binnen. Het geeft mobiele telefoon producenten  een grote kans om zich eens te richten op een heel goed ontworpen toestel met ook nog bijvoorbeeld een batterij die lang mee gaat. De software is al helemaal klaar, daar hoeven ze zich niet druk om te maken. Dus ik wacht nog even met die Android telefoon, want ik denk dat er nog wel een mooier ontwerp kan worden gemaakt.