Vorige week ben ik een paar dagen in Italië geweest. Dit gaf me de gelegenheid om eens goed te kijken hoe de Italianen internet gebruiken in het dagelijks leven. Mijn conclusie was dat de mensen er dus wel openstaan voor nieuwe ontwikkelingen, maar dat hun geschiedenis ze vaak in de weg staat. Italianen zijn nog heel erg offline gericht en dat komt naar mij idee vooral door een matige kennis van de Engelse taal en doordat het sociale leven zich vaak buiten de deur afspeelt.
Italianen spreken slecht of weinig Engels. Ze leren het wel op school en jongeren raken er steeds meer vertrouwd mee, maar toch is het nog steeds gewoon ‘not so good’. Toch best moeilijk als je ‘global’ moet communiceren achter je computer. Een idee: films op televisie niet meer nasynchroniseren, dat helpt ...

Het niet mijn bedoeling om het land af te schilderen als een digibeet domein. Integendeel. Italië heeft zich gerealiseerd dat het iets moet doen. Op de radio wordt enorm veel geadverteerd voor ‘social networks’ en televisie, dat altijd al heilig is geweest in het land, heeft een flinke restyling ondergaan; de nationale omroep Rai is ook op internet te vinden en personalities hebben het medium ontdekt om hun stem te laten horen. (www.beppegrillo.it).

Uiteindelijk zal het wel goed komen met Italië. Ze zijn er altijd alleen een beetje trager en zolang ik de dingen op onderstaande afbeelding (let op de lopendebandconstructie onder aan de stoelen) tegenkom op de vliegvelden, blijf ik kansen ruiken.

Ook kwam ik dit tegen. Mocht de melk op zijn en de winkels dicht, dan kun je altijd nog bij deze automaat terecht voor verse zuivelproducten. Volautomatisch en toegerust met een melkflessenafwasser voor het geval je je eigen fles hebt meegenomen. Zeer milieubewust en de melk smaakte prima. Let ook op het blauwe licht om junks te ontmoedigen.

En nog iets...wie heeft dit url gereserveerd?
Heerlijk land.